Main menu
In t Wilde WegLees avontuurMonsters onder het bed

Monsters onder het bed

paspoort_david

Het was een willekeurige avond in een hostel in Guatemala. Het was geen weekend, het dorp was saai, maar de omgeving was mooi en er waren vast redenen dat ik er was. Ik had een Canadees stel ontmoet en zoals betaamt wanneer de omgeving je geen nachtelijk vertier weet te bieden, stelde ik voor om een potje te kaarten.

Zij was moe en boos en voelde zich gedwongen om een statement te maken door vroeg te gaan slapen. Hij vond het wel prima en wij gingen samen kaarten. Hartenjagen als ik me niet vergis.

“Opeens kwam zij in lichte mate hysterisch uit de dorm gerend.”

We waren denk ik net een half uurtje bezig, toen zij in lichte mate hysterisch uit de dorm kwam gerend. Er zat iemand onder haar bed. Hij reageerde niet, dus ik vroeg maar of ze misschien gedroomd had. Zij keek verbaasd, alsof ze die mogelijkheid nog niet overwogen had en keek nog eens naar haar vriend. Hij keek naar zijn kaarten en zei dat ze maar weer moest gaan slapen. Ze twijfelde even en zei dat ze echt iets had gevoeld. Haar voeten keerden zich echter alweer om, dus ik concludeerde dat we uitgepraat waren. Wij haalden onze schouders op en hij benadrukte dat ze gewoon aandacht wilde. Ik geloofde dat wel. Ik kende haar eigenlijk ook niet.

“Ze stotterde over handen die haar door het dunne matras van het bed heen hadden betast.”

Tien minuten later stond zij weer naast onze tafel. Ditmaal was er zeer duidelijk iets mis. Met betraande wangen en ogen groot van schrik, stotterde ze over handen die haar door het dunne matras van haar bed heen hadden betast. Dit ging te ver. Hij rende naar de kamer en gooide de deur open. Ik volgde hem en terwijl de deur open zwaaide, zag ik nog net twee benen uit het raam verdwijnen. We sprintten door de kamer, maar de benen en de rest van het lichaam waren nergens meer te bekennen.

Zowel het kaartspel als de ruzie waren voorbij. Een trauma was geboren.

FacebookTwitter